Ds. Carla C.A. Melgers

Geloof
Sinds januari 2005 ben ik predikant in het mooie Scherpenzeel. Tot mijn vreugde, kan ik zeggen. Hoewel het afscheid van Capelle moeilijk was, voelde ik mij vanaf het begin hier thuis. Ik geniet van de vele ontmoetingen met gemeenteleden van de Achthoek . Ik ervaar het als een groot voorrecht om met mensen te mogen spreken over datgene wat hen ten diepste bezielt. Spannend vind ik het om met anderen te zoeken naar sporen van God in levensverhalen. God is voor mij een stuwende kracht die leven mogelijk maakt. Het leven zie ik als het gaan van een weg; ook het leven van een kerkelijke gemeenschap is het gaan van een weg.
Onze geloofsweg zie ik als een zoektocht, waarbij ik geloof en hoop niet los van elkaar kan zien. Wat er ook gebeurt, het is niet het laatste. Er is altijd nog hoop. Er is meer dan de tastbare werkelijkheid. Niet de donkere krachten, niet de chaos is het laatste, maar licht en leven: ruimte om te mogen ontdekken wie je bent als een door God geroepen mens. Ruimte om in vertrouwen de zoektocht te gaan op weg naar je uiteindelijke bestemming. De woorden van gezang 223 ontroeren mij steeds weer en zijn een leidraad op mijn levensweg.

Gods goedheid is te groot voor het geluk alleen, zij gaat in alle nood door heel het leven heen. Zij daalt als vruchtbaar zaad tot in de groeve af, omdat zij niet verlaat wie toeven in het graf. Omdat zij niet vergeet wie godverlaten zijn: de wereld hemelsbreed zal goede aarde zijn.

Predikantschap
Ik ben niet kerkelijk opgevoed. Wel ging ik naar de zondagschool en een christelijke lagere school. Daar hoorde ik verhalen uit de Bijbel. Af en toe ging ik met een vriendinnetje mee naar de kerk. Mijn ouders hebben mij altijd alle ruimte gegeven. Toen ik eens vroeg om een kinderbijbel, kreeg ik die. Ik wilde daar graag uit voorlezen aan tafel en aldus gebeurde.
Na de middelbare school (V.W.O) en de opleiding ‘’Maatschappelijk Werk’’aan de Sociale Akademie in Ede heb ik van 1985 tot 1993 gewerkt bij de Sociaal Pedagogische Dienst in Delft. De eerste jaren als maatschappelijk werker, daarna als hoofd van de afdeling Begeleid Zelfstandig Wonen en als lid van het managementteam. In diezelfde periode studeerde ik Theologie aan de Rijksuniversiteit van Utrecht. Ik ben niet aan die studie begonnen om predikant te worden (ik had het erg naar mijn zin in mijn baan) maar ‘’gewoon’’uit belangstelling. In 1991 deed ik mijn doctoraal examen. In ben afgestudeerd in de pastorale psychologie en de missiologie.
Voor de kerkelijke opleiding (die ik afrondde in 1992) moest je stage lopen in een kerkelijke gemeente. Ik deed dat in Rotterdam-Alexander en vanaf dat moment dacht ik: het is eigenlijk best wel mooi, dat werk van predikant.
In 1994 ben ik predikant geworden in Capelle aan den IJssel. Daar heb ik tot 2005 gewerkt als geestelijk verzorger in een verpleeghuis. De ontmoetingen met mensen die door hun handicap of ernstige ziekte veel bezig waren met hun levenseinde, hebben mijn leven verrijkt. Van velen van hen heb ik geleerd hoe belangrijk het is te leven bij de dag en te genieten van dat wat er nog wel is.

Vrije tijd
Ik beleef niet alleen vreugde in mijn werk, maar ook in vele andere dingen: ik houd van contacten met vrienden en vriendinnen, lezen, naar muziek luisteren (pop en klassiek), buiten zijn, nieuwe dingen ontdekken (zoals de wereld onder water; ik heb in 2001 mijn duikbrevet gehaald).
Vanaf 1994 ben ik reisleider bij IRO-Cultura Reizen. Zo bezocht ik Israel, Jordanië, Syrië, Egypte,Libanon, Zuid-Afrika, Botswana, Namibië en Guatemala. De ontmoeting met andere culturen vind ik erg boeiend. Het leert je met andere ogen naar je eigen situatie te kijken en daardoor te relativeren.
Lid ben ik van de Unie van Soroptimistenclubs in Nederland, Suriname en de Nederlandse Antillen en van de Barchetta Club Nederland (sportwagenclub).

Carla C.A. Melgers

Vacature